Herbekijk de speech van Greta Thunberg op Davos

Herbekijk de speech van Greta Thunberg op Davos

Greta Thunberg, het meisje dat als allereerste begon met spijbelen voor het klimaat heeft een echt knappe speech gegeven in Davos. Of die wereldleiders er rekening mee gaat houden, hangt ervan af hoeveel mensen haar gaan volgen om alles te doen wat mogelijk is om dit wereldwijde fiasco te stoppen. Maar de voorzet is gegeven, op het hoogste niveau.

We hebben nog maximum 12 jaar om het roer volledig om te gooien, daarna is het te laat.

Greta Thunberg op Davos 2019
Greta Thunberg’s boodschap naar Davos

Hoe is Greta Thunberg in Davos geraakt: lees haar verhaal in haar eigen woorden (gepubliceerd via facebook op 2/2/2019)

Recently I’ve seen many rumors circulating about me and enormous amounts of hate. This is no surprise to me. I know that since most people are not aware of the full meaning of the climate crisis (which is understandable since it has never been treated as a crisis) a school strike for the climate would seem very strange to people in general.
So let me make some things clear about my school strike.

In may 2018 I was one of the winners in a writing competition about the environment held by Svenska Dagbladet, a Swedish newspaper. I got my article published and some people contacted me, among others was Bo Thorén from Fossil Free Dalsland. He had some kind of group with people, especially youth, who wanted to do something about the climate crisis.
I had a few phone meetings with other activists. The purpose was to come up with ideas of new projects that would bring attention to the climate crisis. Bo had a few ideas of things we could do. Everything from marches to a loose idea of some kind of a school strike (that school children would do something on the schoolyards or in the classrooms). That idea was inspired by the Parkland Students, who had refused to go to school after the school shootings.
I liked the idea of a school strike. So I developed that idea and tried to get the other young people to join me, but no one was really interested. They thought that a Swedish version of the Zero Hour march was going to have a bigger impact. So I went on planning the school strike all by myself and after that I didn’t participate in any more meetings.

When I told my parents about my plans they weren’t very fond of it. They did not support the idea of school striking and they said that if I were to do this I would have to do it completely by myself and with no support from them.
On the 20 of august I sat down outside the Swedish Parliament. I handed out fliers with a long list of facts about the climate crisis and explanations on why I was striking. The first thing I did was to post on Twitter and Instagram what I was doing and it soon went viral. Then journalists and newspapers started to come. A Swedish entrepreneur and business man active in the climate movement, Ingmar Rentzhog, was among the first to arrive. He spoke with me and took pictures that he posted on Facebook. That was the first time I had ever met or spoken with him. I had not communicated or encountered with him ever before.

Many people love to spread rumors saying that I have people ”behind me” or that I’m being ”paid” or ”used” to do what I’m doing. But there is no one ”behind” me except for myself. My parents were as far from climate activists as possible before I made them aware of the situation.
I am not part of any organization. I sometimes support and cooperate with several NGOs that work with the climate and environment. But I am absolutely independent and I only represent myself. And I do what I do completely for free, I have not received any money or any promise of future payments in any form at all. And nor has anyone linked to me or my family done so.
And of course it will stay this way. I have not met one single climate activist who is fighting for the climate for money. That idea is completely absurd.
Furthermore I only travel with permission from my school and my parents pay for tickets and accommodations.

My family has written a book together about our family and how me and my sister Beata have influenced my parents way of thinking and seeing the world, especially when it comes to the climate. And about our diagnoses.
That book was due to be released in May. But since there was a major disagreement with the book company, we ended up changing to a new publisher and so the book was released in august instead.
Before the book was released my parents made it clear that their possible profits from the book ”Scener ur hjärtat” will be going to 8 different charities working with environment, children with diagnoses and animal rights.

And yes, I write my own speeches. But since I know that what I say is going to reach many, many people I often ask for input. I also have a few scientists that I frequently ask for help on how to express certain complicated matters. I want everything to be absolutely correct so that I don’t spread incorrect facts, or things that can be misunderstood.

Some people mock me for my diagnosis. But Asperger is not a disease, it’s a gift. People also say that since I have Asperger I couldn’t possibly have put myself in this position. But that’s exactly why I did this. Because if I would have been ”normal” and social I would have organized myself in an organisation, or started an organisation by myself. But since I am not that good at socializing I did this instead. I was so frustrated that nothing was being done about the climate crisis and I felt like I had to do something, anything. And sometimes NOT doing things – like just sitting down outside the parliament – speaks much louder than doing things. Just like a whisper sometimes is louder than shouting.

Also there is one complaint that I ”sound and write like an adult”. And to that I can only say; don’t you think that a 16-year old can speak for herself? There’s also some people who say that I oversimplify things. For example when I say that “the climate crisis is a black and white issue”, ”we need to stop the emissions of greenhouse gases” and ”I want you to panic”. But that I only say because it’s true. Yes, the climate crisis is the most complex issue that we have ever faced and it’s going to take everything from our part to ”stop it”. But the solution is black and white; we need to stop the emissions of greenhouse gases.
Because either we limit the warming to 1,5 degrees C over pre industrial levels, or we don’t. Either we reach a tipping point where we start a chain reaction with events way beyond human control, or we don’t. Either we go on as a civilization, or we don’t. There are no gray areas when it comes to survival.
And when I say that I want you to panic I mean that we need to treat the crisis as a crisis. When your house is on fire you don’t sit down and talk about how nice you can rebuild it once you put out the fire. If your house is on fire you run outside and make sure that everyone is out while you call the fire department. That requires some level of panic.

There is one other argument that I can’t do anything about. And that is the fact that I’m ”just a child and we shouldn’t be listening to children.” But that is easily fixed – just start to listen to the rock solid science instead. Because if everyone listened to the scientists and the facts that I constantly refer to – then no one would have to listen to me or any of the other hundreds of thousands of school children on strike for the climate across the world. Then we could all go back to school.
I am just a messenger, and yet I get all this hate. I am not saying anything new, I am just saying what scientists have repeatedly said for decades. And I agree with you, I’m too young to do this. We children shouldn’t have to do this. But since almost no one is doing anything, and our very future is at risk, we feel like we have to continue.

And if you have any other concern or doubt about me, then you can listen to my TED talk ( https://www.ted.com/…/greta_thunberg_the_disarming_…/up-next ), in which I talk about how my interest for the climate and environment began.

And thank you everyone for you kind support! It brings me hope.

Bent u al mede-eiser in de klimaatzaak?

Bent u al mede-eiser in de klimaatzaak?

Waarschijnlijk ken je de klimaatzaak al, of ben je zelfs al mede-eiser. Indien niet, dan kan je er werk van maken, want in minder dan twee minuten registreer je je via de website www.klimaatzaak.be.   

Voor wie niet helemaal mee is, een woordje meer uitleg.  In 2014 besloten 11 bekende Vlamingen waaronder Tom Lenaerts, Stijn Meuris en Francesca Van Thielen om het Belgische klimaatbeleid een duwtje in de rug te geven door onze overheden te dagvaarden met de vraag om hun beleid bij te sturen om de klimaat- en energiedoelstellingen te halen. Enkele maanden later waren er  15.000 mede-eisers en werd een rechtszaak opgestart dat een beleidsplan eist waar wel voldoende broeikasgassen gereduceerd worden!

De Vlaamse regering haalde de communautaire trukkendoos naar boven met een zaak voor cassatie over de  landstaal waarin het proces dient te worden gevoerd.  Voorjaar 2018 is die discussie beslecht. Ondertussen werd in Nederland (tot tweemaal toe) een gelijkaardige rechtszaak gewonnen. Waar in België de eigenlijke zaak op de rol geplaatst wordt, is ondertussen het aantal mede-eisers wel verdubbeld. 

Klimaan staat mee achter de Klimaatzaak en duldt het niet langer om passief toe te kijken hoe ons land voor onze energiebevoorrading stroomboten zoekt in ontwikkelingslanden en tegelijkertijd de eisen van 70.000 klimaatbetogers enkele dagen later naar de prullenmand verwijst. Klimaatzaak toont aan dat België  minder klimaatambitie heeft dan pakweg een steen- en bruinkool land als Polen.    Niet te verwonderen dat een goeie maand later, studenten spijbelen en 12.500 mensen opnieuw naar onze Hoofdstad sporen. Ook zij genieten onze volle steun. Het is tijd om terug op de barricades te durven staan om uit te spreken wat er echt toe doet!

Bron: vrt.nu

Het aantal mede-eisers van de klimaatzaak is ondertussen opgelopen tot 55.000.  Vermoedelijk wordt de rechtszaak in 2020 gepleit. Sluit je aan en wordt mede-eiser van de grootste klimaatzaak voor ons land.  

(alle kosten voor de rechtszaak worden gedragen door de VZW klimaatzaak, die met fundraising acties zoals comedy for the climate, de nodige fondsen verzamelt).

Zelf huishoudproducten maken – beter voor het milieu en voor de portemonnee

Zelf huishoudproducten maken – beter voor het milieu en voor de portemonnee


Gezonder en goedkoper

Veel chemische huishoudproducten die we vandaag gebruiken zijn bijzonder efficiënt maar helaas meestal niet erg gezond. Naar schatting één op drie gevallen van vergiftiging worden veroorzaakt door huishoudproducten en slachtoffers zijn meestal jonge kinderen.  Deze producten zijn ook sterk belastend voor het water en zo dragen we allen bij aan oppervlaktewater verontreiniging met onze dagelijkse was en plas.

We kunnen veel ook zelf maken.  Het plezier om eigengemaakt spul te gebruiken is al tof op zich, maar weten dat het beter is voor het milieu en je portemonnee maakt het helemaal top.

Een extraatje voor het milieu is dat je de oude plastic flessen van wasmiddelen hergebruikt.

Basis ingrediënten zijn soda, azijn en etherische of essentiële olie voor de geur. De olie is soms desinfecterend en geeft een aangenaam geurtje. Je kan zelf afwisselen naargelang je voorkeur.

Soda vs. kristalsoda

Natriumcarbonaat (Na2CO3) is een wit kristalachtig poeder –kristalsoda – dat makkelijk oplost in water.

Niet te verwarren met baksoda, ook wel natriumbicarbonaat of zuiveringszout genoemd (NaHCO3), is een witte poederachtige stof.

De eerste is wat sterker !

Als je bang bent om aan chemie thuis te gaan doen, dan kan ik je geruststellen – volg het recept en er is geen gevaar (azijn toevoegen bij soda gaat wel warm worden eerst en schuimen)

Er zijn massa’s aan recepten te vinden ik ga ze hier niet vernoemen (je vind verschillende links naar websites aan het einde van dit artikel) en sommige verenigingen geven zelfs workshops.

Wat kan je zoal maken ?

  • Vaatwaspoeder
  • Ontstopper
  • Waspoeder
  • Schuurmiddel/tapijtreiniger
  • Allesreiniger

Ik geef graag één receptje mee om echt eens uit te proberen, zo ontdek je dat je hier geen laborant moet voor zijn; “allesreiniger”. 


Dit heb je nodig: 50 ml witte schoonmaakazijn, 400 ml gedistilleerd water, 30 druppels etherische olie.

Gebruik: Doe de azijn in een sprayflacon, voeg de olie toe en daarna het water. Schud alles goed door elkaar. Bewaar op een donkere plaats.

Besparing: circa 50 euro per jaar.

Bronnen :




Workshops volgen


De bovenstaande link van velt is spijtig genoeg verwijderd van hun website.





Wat zijn wasnoten?

De voordelen op een rijtje:

Zeer huidvriendelijk, 100% natuurlijk en zonder chemische toevoegingen. Daardoor ook bijzonder geschikt voor mensen met allergieën, neurodermitis en mensen met een gevoelige huid.

Heel goedkoop in gebruik: Bij lage temperaturen zelfs 2 x te gebruiken.

Spaart de wasmachine: De wasmachine blijft schoner en gaat veel langer mee is de ervaring.

Beschermend: Wasnoten houden de kleuren langer helder dan normale wasmiddelen. In Nepal wordt zelfs de fijnste zijde met wasnoten gewassen!

Geen wasverzachter nodig: Bij zeer hard water wél ontharder toevoegen als gebruikelijk.

Milieuvriendelijk: Geen belasting voor het oppervlaktewater, namelijk 100% natuurlijk. Bovendien groeien de noten aan bomen, die kooldioxide absorberen en zuurstof produceren.

Volledig biologisch afbreekbaar: De verbruikte wasnoten kunnen gewoon in de groenbak of composthoop – Uw tuinplanten zullen u dankbaar zijn!

Witte was wordt grauwer na langer gebruik – hiertegen kan men wat bleekmiddel toevoegen.

Ietsje meer werk, bijvoorbeeld vetvlekken dienen te worden voorbehandeld, wasnoten lossen namelijk minder goed vet op, met name bij lage temperaturen. Het gebruik van galzeep of een plantaardig alternatief hiervoor als vlekkenmiddel is dan noodzakelijk.

Paul Laforce

De leentuinen in Willebroek: ecologisch en solidair tuinieren

De leentuinen in Willebroek: ecologisch en solidair tuinieren

Uit het nieuwe nummer van Oikos Tijdschrift (2018/4 – nr. 88).
Een inspirerend artikel over een initiatief uit onze regio, v
an de hand van Evelien Lambrecht, medewerker secretariaat en communicatie bij ATD Vierde Wereld Vlaanderen en ook medestander bij ATD Vierde Wereld Leuven.

‘We zijn begonnen met het tuintje van tanteke en ondertussen bewerken we al tien tuinen.’ Jan Ruet, vrijwilliger bij de Leentuinvrienden in Willebroek, klinkt enthousiast. Ik sta samen met hem in het allereerste leentuintje, aan de sociale woning van zijn tante. ‘Tanteke kan na enkele zware operaties haar tuin niet meer zelf onderhouden, dus doe ik het voor haar.’ De tuin is een lust voor het oog. Ik zie kruiden, fruit en verschillende groenten kriskras door elkaar geplant. ‘Zo kunnen we het gebruik van pesticiden vermijden’, legt Jan uit. Planten geven geuren af waarmee ze bepaalde insecten kunnen afstoten of misleiden. Zo kan je bijvoorbeeld wortels naast ajuinen planten. De geur van de ajuinplant misleidt de wortelvlieg en tegelijkertijd wordt de uienvlieg misleid door de geur van wortels. ‘Dat is combinatieteelt.’ Jan leidt me verder door de eetbare jungle. Ik moet uitkijken waar ik loop, want overal groeit wel iets. ‘Ruik eens, Marokkaanse munt.’ Hij rolt een groen blaadje tussen zijn vingers en houdt het onder mijn neus. ‘En daar staat ook nog pepermunt en witte munt.’ Overal valt iets te ruiken en te proeven. Ik steek een vuurrood kerstomaatje in mijn mond. ‘Lekker sappig hé?’, zegt Jan. ‘Veel beter dan in de winkel, daar proeven ze zo flets.’

De leentuinen zijn een initiatief van de lokale groep van ATD Vierde Wereld, een vereniging waar armen het woord nemen. Vijf jaar geleden zat de groep samen om een volksuniversiteit voor te bereiden met als thema ‘samen de wereld sparen’. Tijdens de volksuniversiteiten dialogeren mensen in armoede en medestanders met elkaar over maatschappelijk belangrijke thema’s.[1] Al snel blijkt dat de leden van de groep enthousiast zijn om mee te denken en mee te doen aan acties voor een groene, gezonde en duurzame samenleving. Jan stelt tijdens de vergadering voor om een project op te starten om milieuvriendelijk te tuinieren. ‘Verschillende tuinen in de sociale woonwijk lagen en liggen er verwaarloosd bij omdat mensen ze niet zelf kunnen onderhouden, bijvoorbeeld door ziekte of invaliditeit. Met sluikstorten als gevolg. Daarnaast zijn er een heel aantal mensen uit de appartementsblokken die geen eigen tuin, maar wel groene vingers hebben. Via de leentuinen proberen we een oplossing te bieden.’ Pluspunt: wie de grond bewerkt, heeft een zinnige bezigheid en de eigenaar van de grond kan een deel van de opbrengst als vergoeding krijgen.

‘Via dit project kunnen we ook aan menselijkheid werken.’ vult Jan aan. ‘Door de verstedelijking en de drukte kennen we elkaar niet meer zo goed.’ Jan vertelt het met enige tristesse in zijn stem. ‘Ook kunnen mensen hun talenten ontdekken en ontplooien door in de tuin te werken. En we brengen hen in contact met gezonde en verse voeding.’ Een recept voor succes. Al snel contacteren de hobbytuinders de gemeente. Die is meteen enthousiast en start een databank waarin mensen hun tuintje kunnen laten opnemen. ‘We vonden het van in het begin belangrijk om ecologisch te tuinieren. Daarom volgden we een opleiding bij Velt (Vereniging voor ecologisch leven en tuinieren, nvdr).’

Een tweede tuin ligt achter een leegstaand huis van de Volkshuisvesting. De Leentuinvrienden mogen het huis en de aanpalende garage gebruiken om hun spullen op te bergen. En dat zijn er ondertussen heel wat: schoppen, harken, emmers, een remork,… ‘We hebben heel veel gereedschap gekregen,’ legt Jan uit terwijl we het huis binnenstappen. ‘En voor de rest van het materiaal kunnen we rekenen op subsidies of projectsteun. De voorbije drie jaar hebben we bijvoorbeeld steun gekregen van de Koning Boudewijnstichting.’ We gaan naar de eerste verdieping. Ik zie een aantal fietsen staan en gereedschap. ‘Een van onze leden herstelt graag fietsen voor de mensen in de buurt. Gratis natuurlijk.’ In de verte hoor ik kippen kakelen. ‘Het zijn er een stuk of vijftien. En we hebben ook nog een kalkoen’, lacht Jan terwijl we de woning verlaten en de tuin binnenstappen. ‘Het zijn nuttige beesten. De bewoners in de buurt houden hun groente- en keukenafval bij. Ik haal het afval op in emmers en geef het aan de kippen. Dat is ecologischer en goedkoper aangezien restafval betalend is.’

Het valt me op dat er geen composthoop is, dus ik vraag me af hoe ze de grond bemesten. ‘In het begin hebben we een cursus gevolgd bij de compostmeesters. Maar nu hebben we geen compost meer, de kippen eten alles op. We gebruiken EM© als bodemverbeteraar en bemestingsstof.’ Jan haalt een plastic fles tevoorschijn gevuld met een bruine vloeistof. EM is een combinatie van Effectieve Micro-organismen, die vrij in de natuur voorkomen. De micro-organismen hebben elk hun specifieke taken, maar bevorderen ook elkaars werking. EM bevat onder andere melkzuurbacteriën, gisten en fotosynthetiserende bacteriën die de bodemkwaliteit en -vruchtbaarheid verbeteren. De toepassingsmogelijkheden zijn volgens Jan nagenoeg eindeloos, niet alleen in de tuin. ‘We hebben EM leren kennen via een lid van de lokale groep, die gebruikte dat om te kuisen. EM is een uitstekend schoonmaakmiddel. Je kan er je vloer en toilet mee schoonmaken, je vaat mee wassen en je was wordt er zachter door.’ Ik draai de dop van de fles, de vloeistof ruikt weeïg maar ook zoet. ‘De organismen leven van rietsuikermelasse, vandaar de bruine kleur’, legt Jan uit. ‘In het begin kochten we de EM kant-en-klaar aan, maar nu kweken we hem zelf.’ Ik neem een fles mee, want ik kan er volgens Jan de herbruikbare luiers van mijn dochter mee uitwassen. ‘We gebruiken de EM ook bij het omzetten van groente-, fruit- en tuinafval in meststof. We doen dit met een bokashi-keukenemmer.’ Bokashi is Japans voor gefermenteerd organisch materiaal. De organische materialen worden luchtdicht verpakt waardoor een fermentatieproces ontstaat. Bokashi is voeding voor de goede micro-organismen die in de bodem leven. De populatie van gunstige micro-organismen kan hierdoor groeien waardoor de aanwezige schadelijke bacteriën, schimmels en virussen geen schijn van kans hebben.[2] ‘Als je bij ons lid wordt, krijg je de EM en bokashi gratis. Je hebt bovendien recht op een eenmalig startbudget voor je tuin, het gebruik van het tuinmateriaal en de gemeenschappelijk aangekochte zaden.’

Het derde tuintje dat we bezoeken is van een bejaarde dame. ‘Zowel mensen die hun tuintje willen laten bewerken als mensen die een tuin zoeken kunnen nu bij de bibliotheek terecht. De bib heeft zelfs een zadendatabank.’ Jan loopt meteen naar het huis en klopt op het raam. ‘Ze zou kwaad zijn als ik haar geen goeiedag kom zeggen.’ Ik voel dat de nadruk minder ligt op de productie van groenten en meer op het contact tussen de tuinders en de buren. ‘Ja, het sociale is heel belangrijk’, beaamt Jan. ‘We zijn ondertussen met een achttal tuiniers, maar daar stopt het niet. We willen er met de Leentuinvrienden zijn voor iedereen in Willebroek, zeker voor mensen die het moeilijk hebben. Elke dinsdag komen wij met een grotere groep samen in het buurtlokaal van residentie Herselaar. We verdelen de geoogste groenten en fruit onder de leden. Soms maken we samen soep of confituur. Of we zaaien samen.’ Daarnaast organiseert de groep jaarlijks heel wat activiteiten, zoals een nieuwjaarsreceptie, een zomeruitstap en een barbecue in september. ‘We verwachten op die activiteiten dat de leden van de vereniging een handje komen toesteken. Ieder draagt zijn steentje bij, dat is een belangrijk principe voor ons.’

Ik vraag Jan of er nog uitdagingen zijn voor de leentuinen. ‘Omdat we met een grote groep zijn, is het niet altijd gemakkelijk om iedereen bij elkaar te houden. Iedereen heeft zo zijn eigen ideeën over wanneer zaaien en wanneer oogsten. Vorige zomer zijn er bijvoorbeeld wel wat groenten verloren gegaan omdat we te laat geoogst hadden. En de klimaatopwarming wordt ook een grote uitdaging. Door de extreem warme zomer zijn heel veel groenten doorgeschoten.’ We maken nog een praatje met de dame die vertelt over haar mogelijke verhuis naar een nieuwe sociale woning. Ik vind het jammer om de tuinen achter te laten, het zijn groene oases van rust. ‘Hier nog wat eitjes en een paar kerstomaatjes om mee naar huis te nemen.’ Dat wordt een ecologische en solidaire omelet vanavond.

Auteur: Evelien Lambrecht, medewerker secretariaat en communicatie bij ATD Vierde Wereld Vlaanderen

[1] Meer info over ATD Vierde Wereld en de volksuniversiteit vind je op www.atd-vierdewereld.be.

[2] Kritische noot. Uit de studie ‘EM: Effectieve Micro-organismen of Effectieve Magie?’ van de Wetenschapswinkel van Wageningen UR in opdracht van Velt vzw, blijkt dat de resultaten van het gebruik van EM zeer variabel kunnen zijn en dat er geen aantoonbaar positief effect is van het toevoegen van EM. (http://edepot.wur.nl/24562). Toch zijn de ervaringen van de Leentuinvrienden met het gebruik van EM zeer positief.

Klimaan vervelt van energiecoöperatie naar brede klimaatbeweging

Klimaan vervelt van energiecoöperatie naar brede klimaatbeweging

Grond, water en lucht. Ook daarmee moeten we toekomstgericht omgaan, beseffen veel Klimaners. Na een herbronning neemt Klimaan deze nieuwe thema’s op in zijn werking. Ze komen er als aanvulling op het thema energie, waarmee alles begon. We zijn nu klaar om als brede burgerbeweging in de regio rond Mechelen een actieve en verbindende rol te spelen in projecten die goed zijn voor het klimaat.


Op weg naar een energiecoöperatie

Toen Klimaan van start ging een klein jaar geleden was het doelwit helder. Klimaan zou in Mechelen een energiecoöperatie oprichten, om de omschakeling naar hernieuwbare energie te versnellen. In ijltempo werd een vzw opgericht, kwam er een logo en een huisstijl en ging een eerste project van start, een groepsaankoop voor LED-lampen.

Hoe meer activiteiten er ontplooid werden, hoe meer nieuwe gezichten zich aanmeldden. Mensen met uiteenlopende achtergronden, allemaal gedreven om als burger bij te dragen aan een duurzame samenleving. Kon iedereen zijn ei voldoende kwijt in het idee van de energiecoöperatie? Was het nodig om eens stil te staan bij ieders ‘waarom’?


Een nieuw kompas

Nadenken, afstemmen en ideeën de vrije loop laten, het duurde al gauw een paar avonden, in goede banen geleid door Friedl en Wim. Vier principes kwamen bovendrijven. Die zullen de komende jaren dienen als Klimaan-kompas. Wil je een nieuw Klimaan-initiatief opstarten? Graag, als het in lijn is met onze vier Klimaan-principes:

  • het initiatief respecteert de draagkracht van de aarde,
  • het verbindt burgers om samen te werken aan een duurzame samenleving,
  • het geeft energie door samen zinvolle dingen te doen,
  • het heeft oog voor het totaalplaatje.

Zoals je merkt, vormen deze principes een paraplu voor heel veel projecten die goed zijn voor het klimaat. Als Klimaners zijn we duidelijk breder geïnteresseerd dan alleen in energie.



Die uitkomst zal weerspiegeld worden in de nieuwe structuur van Klimaan. We herorganiseren ons nu rond de vier elementen: aarde, water, lucht en vuur. Of in Klimaan-termen: grond, water, lucht en energie.

Energie blijft behouden als hoofdthema van Klimaan, want er zijn in onze regio nog maar weinig spelers die werken rond energie. Klimaan wil als lokale burgerbeweging die nood mee invullen. Nu nog als vzw, maar met de heldere ambitie om zo snel mogelijk een coöperatieve vennootschap op te richten.


Samen meer impact

Grond, water en lucht komen er dus bij. De nieuwe structuur creëert ruimte om veel breder te werken. Elke Klimaner vindt zo makkelijk een project waaraan hij of zij graag wil bijdragen. En de impact van Klimaan wordt er groter door. De nieuwe thema’s mag je trouwens echt breed bekijken: ook projecten rond voeding, mobiliteit en materialen vinden er een plaatsje onder. En nog zoveel meer.

In onze regio groeien en bloeien al heel wat projecten en organisaties die werken rond grond, water en lucht. Daar zijn we blij om. We willen graag het gesprek aangaan, uitzoeken hoe we kunnen samenwerken en hoe we elkaar kunnen versterken.

Voel jij je ook geroepen om als burger mee te werken aan klimaatvriendelijke projecten? Kom dan zeker eens kennismaken.